/
/
Optional Options یکی از قابلیتهای Providerهای مبتنی بر Database است که برای تعریف تنظیمات اختیاری و قابل انتخاب در زمان استفاده از Provider استفاده میشود. این قابلیت زمانی کاربرد دارد که رفتار Provider بر اساس انتخابهای مختلف کاربر یا مصرفکننده تغییر کند.
در این نوع Provider، بهجای تعریف چند Provider جداگانه برای سناریوهای مشابه، میتوان گزینههای قابل انتخاب تعریف کرد و رفتار Provider را بر اساس انتخاب انجامشده کنترل کرد.
Optional Options برای مدیریت حالتهای مختلف اجرای یک Provider استفاده میشود و باعث میشود منطق انتخاب در زمان استفاده از Provider قابل تنظیم باشد.
در Optional Options، گزینهها در قالب گروه و آیتمهای قابل انتخاب تعریف میشوند. هر Option میتواند مقدار مشخصی داشته باشد که در زمان اجرای Provider مورد استفاده قرار میگیرد.
| مفهوم | توضیح |
|---|---|
| Option Group | گروهی برای دستهبندی گزینههای مرتبط |
| Option | گزینهای که کاربر یا مصرفکننده میتواند انتخاب کند |
| Option Value | مقداری که در زمان اجرا به Provider منتقل میشود |
Option Group برای دستهبندی مجموعهای از انتخابهای مرتبط استفاده میشود. با استفاده از Group میتوان گزینهها را منظمتر مدیریت کرد و ساختار قابل فهمتری برای مصرفکننده ایجاد کرد.
پس از ایجاد گروه، گزینههای مورد نیاز داخل آن تعریف میشوند. هر Option دارای اطلاعاتی است که مشخص میکند چه مقداری در زمان اجرای Provider استفاده شود.
فرض کنید یک Provider برای دریافت اطلاعات بر اساس ماه نیاز دارد. بهجای ساخت چند Provider جداگانه، میتوان یک Option Group برای ماه ایجاد کرد و گزینههای مختلف را داخل آن قرار داد.
Option Group: Month Options: January → 1 February → 2 March → 3
جزئیات رفتار Optionها باید مطابق تنظیمات واقعی Build مقصد تست شود، زیرا نحوه استفاده از Optionها میتواند به نوع Provider و تنظیمات اجرایی وابسته باشد.