فیلد متنی — Nvarchar
فیلد Nvarchar در Form Builder GraphBPMS برای دریافت و نگهداری داده‌های متنی در فرم استفاده می‌شود. طراح فرم می‌تواند نحوه ورود و نمایش این مقدار را از ورودی متنی ساده تا حالت چندخطی، ویرایش HTML، انتخاب چندمقداری، ورودی قالب‌بندی‌شده با Mask، اسکن بارکد یا Rating تغییر دهد. تنظیمات اختصاصی این فیلد همچنین مقدار اولیه، محدودیت طول رشته، ارتفاع، رفتار ورودی روی موبایل، اجرای دوباره وابستگی‌ها پس از تغییر مقدار و ارتباط با جدول دیگر را کنترل می‌کنند.
تنظیمات مشترک فیلدها
تنظیمات عمومی و Validationهای مشترک Fieldهای Form Builder در Article مرجع FORM-03 توضیح داده شده‌اند. در این Article فقط رفتارها، محدودیت‌ها و تنظیمات اختصاصی Nvarchar بررسی می‌شوند.
ارجاع: آموزش کامل تنظیمات مشترک Fieldها در Article مرجع FORM-03 قرار دارد.
مسیرهای اصلی پیکربندی Nvarchar در Form Builder
تنظیمات اختصاصی فیلد متنی در پنل تنظیمات اختصاصی نمایش داده می‌شوند. در این پنل، بخش‌های مربوط به مقدار اولیه، محدودیت طول رشته، تغییر نوع نمایش، ارتفاع، Mode، فراخوانی رویداد پس از تغییر مقدار، Mask، ارتباط با جدول دیگر، بارکد و Rating در اختیار طراح فرم قرار می‌گیرند.
مقدار اولیه و اعتبارسنجی طول متن
این بخش تعیین می‌کند فیلد با چه مقدار اولیه‌ای شروع شود و چه تعداد کاراکتر برای مقدار واردشده مجاز باشد.
مقدار اولیه پیش از ورود کاربر
مقدار پیش‌فرض متن اولیه کنترل است. مقداری که در این Setting قرار می‌گیرد، به‌عنوان مقدار اولیه فیلد متنی نمایش داده می‌شود.
مرزهای اعتبارسنجی تعداد کاراکتر
| Setting | رفتار اعتبارسنجی | رفتار مقدار 0 |
|---|---|---|
| حداقل طول رشته | اگر کاربر مقداری وارد کند که تعداد کاراکترهای آن کمتر از حداقل تعیین‌شده باشد، خطای اعتبارسنجی نمایش داده می‌شود. | اعتبارسنجی حداقل طول رشته انجام نمی‌شود. |
| حداکثر طول رشته | اگر کاربر مقداری وارد کند که تعداد کاراکترهای آن بیشتر از حداکثر تعیین‌شده باشد، خطای اعتبارسنجی نمایش داده می‌شود. | اعتبارسنجی حداکثر طول رشته انجام نمی‌شود. |
رفتار 0 در هر دو Setting مهم است: 0 به معنی فعال‌کردن حد صفر نیست؛ به معنی اجرا نشدن اعتبارسنجی همان محدودیت طول است.
انتخاب شیوه نمایش فیلد متنی
فیلد متنی به‌صورت پیش‌فرض به شکل ورودی متنی ساده نمایش داده می‌شود. سه گزینه اختصاصی می‌توانند شیوه نمایش فیلد را تغییر دهند.
نکته مهم: از میان گزینه‌های چندخطی، HtmlEditor و TagBox فقط یکی می‌تواند به‌طور هم‌زمان فعال باشد.
- با فعال‌کردن چندخطی، فیلد به‌صورت ورودی چندخطی نمایش داده می‌شود.
- با فعال‌کردن HtmlEditor، فیلد به‌صورت ویرایشگر HTML نمایش داده می‌شود.
- با فعال‌کردن TagBox، فیلد به‌صورت TagBox نمایش داده می‌شود. مقدار TagBox به‌صورت رشته ذخیره می‌شود و آیتم‌های انتخاب‌شده کاربر با کاما از یکدیگر جدا می‌شوند.
ورودی متنی ساده حالت پایه Nvarchar است و سه گزینه بالا مسیرهای جایگزین نمایش همان فیلد هستند. از میان چندخطی، HtmlEditor و TagBox فقط یکی می‌تواند هم‌زمان فعال باشد.
کنترل ارتفاع، نوع ورودی با Mode و واکنش به تغییر مقدار
این گروه از تنظیمات ارتفاع حالت نمایش، نوع ورودی در دستگاه موبایل و وابستگی‌هایی را که باید پس از تغییر مقدار دوباره اجرا شوند کنترل می‌کند.
تنظیم ارتفاع حالت نمایش
ارتفاع برای حالت نمایشی انتخاب‌شده فیلد تنظیم می‌شود. برای مقدار ارتفاع می‌توان از مقدارهای پیکسلی، درصدی یا inherit استفاده کرد؛ مانند 55px، 80% یا inherit.
کنترل نوع ورودی با Mode
نوع فیلد (Mode) نوع ورودی فیلد را تعیین می‌کند. در دستگاه موبایل، مقدار این گزینه بر نوع کلیدهایی که هنگام فوکوس روی فیلد در صفحه‌کلید نمایش داده می‌شوند اثر می‌گذارد.
محدودیت: این گزینه فقط در حالت ورودی متنی ساده کاربرد دارد.
اجرای دوباره فیلدها و رویدادها بعد از تغییر مقدار
در فراخوانی رویداد بعد از تغییر مقدار، فیلدها و رویدادهایی انتخاب می‌شوند که باید پس از تغییر مقدار فیلد متنی دوباره اجرا شوند. هر زمان مقدار Nvarchar تغییر کند، موارد انتخاب‌شده در این بخش مجدداً اجرا خواهند شد.
محدودکردن و قالب‌بندی ورودی با Mask
قابلیت Mask برای محدود کردن و قالب‌بندی ورودی کاربر استفاده می‌شود. این بخش برای حالت ورودی متنی ساده فیلد به‌کار می‌رود. با این قابلیت می‌توان ساختار ورودی را برای سناریوهایی مانند شماره ۱۱ رقمی، شماره تلفن با قالب مشخص، کد پستی، ساعت یا یک کد ترکیبی از حروف و اعداد کنترل کرد.
فعال‌سازی Mask و تعیین شکل مقدار ذخیره‌شده
با فعال‌کردن فعال‌سازی در بخش Mask، گزینه‌های مربوط به این قابلیت نمایش داده می‌شوند.
ذخیره مقدار به همراه الگو تعیین می‌کند مقدار ذخیره‌شده شامل کاراکترهای Mask باشد یا خیر.
ساخت الگوی ورودی و استفاده از کاراکترهای استاندارد
الگو (Mask) مهم‌ترین Setting این بخش است و ساختار ورودی را مشخص می‌کند. برای مثال، اگر الگو چنین باشد:
0000-000-0000
کاربر باید مقداری با ساختاری مشابه نمونه زیر وارد کند:
0912-123-4567
کاراکترهای Mask عبارت‌اند از:
| کاراکتر | رفتار |
|---|---|
| 0 | فقط یک رقم |
| 9 | یک رقم یا Space |
| # | رقم، Space، + یا – |
| L | Literal |
| C | هر کاراکتری به‌جز Space |
| c | هر کاراکتری، حتی Space |
| A | حرف یا عدد |
| a | حرف، عدد یا Space |
کنترل بخش‌های خالی Mask و پیام خطای کاربر
کاراکتر (MaskChar) مشخص می‌کند قسمت‌های خالی Mask با چه کاراکتری نمایش داده شوند. مقدار پیش‌فرض آن _ است.
متن خطا زمانی استفاده می‌شود که کاربر Mask را رعایت نکند. اگر در این Setting متنی نوشته شده باشد، همان متن نمایش داده می‌شود؛ اگر خالی باشد، متن پیش‌فرض توسط خود فرم‌ساز نمایش داده خواهد شد.
تعریف قانون سفارشی برای نیازهای خارج از Maskهای آماده
اگر Maskهای پیش‌فرض مانند 0، A، C و سایر قواعد آماده نیاز را پوشش ندهند، می‌توان در قوانین سفارشی قانون اختصاصی تعریف کرد.
برای مثال، اگر مقدار موردنظر ساختاری مانند AB-1234 داشته باشد و دو حرف اول باید حتماً حروف انگلیسی بزرگ باشند، می‌توان قانون زیر را تعریف کرد:
{ X: /[A-Z]/ }برقراری Foreign Key با جدول دیگر
بخش ارتباط با یک جدول دیگر (Foreign Key) برای ایجاد ارتباط دیتابیسی میان این فیلد متنی و ستون یک جدول دیگر استفاده می‌شود.
انتخاب مقصد ارتباط و ایجاد کلید خارجی
- گزینه فعال را در بخش Foreign Key روشن کنید تا فیلدهای این بخش نمایش داده شوند.
- در انتخاب جدول، یک جدول را از دیتابیس انتخاب کنید.
- در کلید خارجی، یک ستون از جدول انتخاب‌شده را تعیین کنید.
نتیجه: پس از تکمیل این موارد، در بخش دیتابیس یک کلید خارجی بین این فیلد متنی و ستون و جدول انتخاب‌شده برقرار خواهد شد.
ورود مقدار با بارکد و کنترل تایپ دستی
تنظیمات بارکد مشخص می‌کنند مقدار فیلد Nvarchar از طریق اسکن بارکد وارد شود و آیا کاربر در کنار اسکن، اجازه ورود دستی نیز داشته باشد یا خیر.
اسکن به‌عنوان مسیر ورود داده و ورود دستی به‌عنوان مسیر دوم
- با فعال‌کردن خواندن از بارکد، در فیلد متنی یک بارکد نمایش داده می‌شود که کاربر با استفاده از آن می‌تواند بارکد را اسکن کند و مقدار آن را در فیلد متنی قرار دهد.
- اگر ورود دستی فعال باشد، کاربر علاوه بر ورود داده از طریق بارکد می‌تواند همان مقدار را به‌صورت دستی نیز وارد کند.
نمایش Nvarchar به‌صورت Rating و تنظیم هر آیکون
در بخش حالت Rating می‌توان نحوه نمایش فیلد متنی را به Rating تغییر داد. این قابلیت با گزینه نمایش به‌صورت Rating فعال می‌شود و برای هر آیکون، تنظیمات مستقل در Accordion در اختیار طراح قرار می‌گیرد.
فعال‌سازی Rating و تعیین تعداد و اندازه آیکون‌ها
تعداد مشخص می‌کند چند آیکون در Rating نمایش داده شود. مقدار پیش‌فرض این Setting 5 است.
اندازه، اندازه آیکون‌های نمایشی را تعیین می‌کند. مقدار پیش‌فرض 30 است؛ یعنی اندازه نمایش آیکون‌ها 30px است.
شخصی‌سازی مستقل هر آیکون در Accordion
برای هرکدام از آیکون‌های نمایشی، مجموعه‌ای از Settingها به‌صورت Accordion نمایش داده می‌شود تا هر آیکون به‌صورت مستقل تنظیم شود.
Settingهای هر آیکون شامل موارد زیر هستند:
- آیکون حالت فعال: آیکونی که در حالت فعال بودن آن گزینه به کاربر نمایش داده می‌شود.
- رنگ حالت فعال: رنگی که در حالت فعال بودن آن گزینه به کاربر نمایش داده می‌شود.
- آیکون حالت غیرفعال: آیکونی که در حالت غیرفعال بودن آن گزینه به کاربر نمایش داده می‌شود.
- رنگ حالت غیرفعال: رنگی که در حالت غیرفعال بودن آن گزینه به کاربر نمایش داده می‌شود.
- مقدار: اگر آن گزینه فعال باشد، مقدار تعیین‌شده در این فیلد در فیلد متنی قرار می‌گیرد.
نمونه پیکربندی یک آیکون Rating
در نمونه آیتم 1، Accordion همان آیتم باز است و پیکربندی زیر برای آن دیده می‌شود:
| Setting | مقدار نمونه |
|---|---|
| آیکون حالت فعال | fa fa-star |
| رنگ حالت فعال | rgba(247, 201, 62, 1) |
| آیکون حالت غیرفعال | fa fa-light fa-star |
| رنگ حالت غیرفعال | rgba(207, 207, 207, 1) |
| مقدار | 1 |
نکته: مقادیر جدول بالا نمونه پیکربندی همان آیتم هستند. مقادیر پیش‌فرض تنظیمات عمومی Rating، تعداد 5 و اندازه 30 هستند.